เครื่องปั้นดินเผาล้านนา
          รุ่งเรืองในช่วงพุทธศตวรรษที่ 21 ด้วยเหตุที่สามารถนำใช้ในชีวิตประจำวันของคนในชุมชนได้เป็นอย่างดี เช่น การทำดินขอมุงหลังคา ดินกี่หรือดินจี่ (อิฐ) หม้อแกง หม้อต้มยา น้ำตน (คนโท) เป็นต้น
          เริ่มแรกวิธีการทำเครื่องปั้นดินเผาไม่ซับซ้อน ใช้วัสดุในท้องถิ่น มีทั้งแบบเคลือบและไม่เคลือบผิว เครื่องปั้นดินเผาที่มีชื่อเสียงในอดีต ได้แก่ เครื่องถ้วยจากเตาเผาสันกำแพง ซึ่งมีสัญลักษณ์ปลาคู่ เครื่องถ้วยจากเตาเวียงกาหลง และในเขตสันป่าตองยังพบเศษเครื่องปั้นดินเผาแบบหริภุญไชย ส่วนปัจจุบันได้มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบให้เหมาะสมกับการใช้งานยิ่งขึ้น